Eğri tepe, 19-20 Temmuz 2008
Eğri Tepe Zirve Tırmanışı Faaliyet Raporu
  19-20 Temmuz 2007
  
  
  Rota : Klasik
  Teknik Malzeme : Kask
  Rehber : Mutlu ATAÇ
  Hava Durumu : Faaliyet boyunca açık ve bulutsuz
  
  Ekip: Mutlu Ataç, Kadir Gürbüz Kaynar, Hüseyin Eralp Aytaç, Mustafa Demirpek, Pınar Durmaz, Cumhur Baştuhan, Gökhan Bilgin, Mustafa Özdabak, Yasin Karakuş, Muhittin Gürçay, Murat Büyükbıçakçı, Fikriye Altın, Çağrı Yazıcı, Sevinç Aksüt, Kürşat Koçboğa, Mustafa Açar (Yürüyen Bulut), Leman Cingitaş, Özel Pak, Hümeyra Yıkılmaz
  
  Zirve Dağcılık ve Doğa Sporları Klübünün İstanbul şubesi’nden 15, Ankara şubesi’nden 2 ve İzmir şubesi’nden 2 olmak üzere toplam 19 sporcunun katılımıyla Eğri Tepe (3296) zirve tırmanışı aşağıda program dahilinde gerçekleştirilmiştir.
  
  18.07.2008 20.00 İstanbul Taksim’ den Hareket
  19.07.2008 09.30 Çukurbağ Köyüne Varış ve son hazırlıkların yapılması
  19.07.2008 10.30 Traktör ile Emli Ormanı’ na Hareket
  19.07.2008 11.20 Traktör ile Emli Ormanı’ na Varış ve Avcıbeline Hareket
  19.07.2008 14:35 Avcıbeline Varış
  19.07.2008 16:00 Eğri Tepe zirve tırmanışı başlangıçı
  19.07.2008 19:30 Eğri Tepe zirveye varış
  19.07.2008 22:30 Kampa Varış
  20.07.2008 11.00 Dönüşün Başlaması
  20.07.2008 14.30 Çukurbağ Köyüne Varış
  21.07.2008 06.30 İstanbul’ a Varış ve Faaliyetin Son Bulması
  
  SONUÇ:
  1- Katılan sporculardan bir kişi hariç 18 kişi Eğri tepe zirve yapmıştır.
  2- Kadir Gürbüz Kaynar kampta kalmıştır
  3- Çıngıllı Beşik zirve teknik tırmanış gerektirdiğinden malzeme, ekibin durumu ve zaman faktörleri göz önüne alınarak iptal edilmiştir
  4- kampta yapılan toplantı sonrasında ekibin kondisyon durumu ve Yeterli suyumuzun olmamasından dolayı ortak bir karar ila Alaca faaliyetininde iptaline karar verilmiştir
  5- Eğri tepe faaliyeti sırasında yaklaşık 2900 metre civarlarında ekipden Gökhan arkadaşımızın ayak bileğine taş yuvarlanmış ve ayak bileği zarar görmüştür, yaralanma sırasında gerekli müdahale yapılmış ve kampa inene kadar Gökhan’ a eşlik edilmiştir. Pazar günü yaptığımız kontroller de bu kaza ile alakalı bir sıkıntı olmadığı görüldü ancak gökhan’ ın ayağına botları vurmasından dolayı faaliyeti zorlanarak tamamlamıştır.
  
  Zirve Yapanlar : Mutlu Ataç, Hüseyin Eralp Aytaç, Mustafa Demirpek, Pınar Durmaz, Cumhur Baştuhan, Gökhan Bilgin, Mustafa Özdabak, Yasin Karakuş, Muhittin Gürçay, Murat Büyükbıçakçı, Fikriye Altın, Çağrı Yazıcı, Sevinç Aksüt, Kürşat Koçboğa, Mustafa Açar (Yürüyen Bulut), Leman Cingitaş, Özel Pak, Hümeyra Yıkılmaz
  
  Saygılarımla
  Mutlu ATAÇ
  _________
  
  19/20 TEMMUZ ALADAĞLAR-EĞRİTEPE (3296 Mt.) FAALİYETİMİZ
  
  Bu faaliyet aslında Eğritepe-Cıngıllıbeşiktepe-Alaca zirveleri olarak üç zirveli faaliyet olarak planlanmıştı.
  İstanbul'dan bunun heyecanı ile 18 Temmuz Cuma gecesi yola çıktık.19 Temmuz Cumartesi sabahı Niğde'ye vardık.Oradan Çamardı'na ve Çukurbağ köyüne geçtiğimizde saat 09:30 u gösteriyordu.İzmir ve Ankara şubemizden gelen arkadaşlarımız traktörde bizi bekliyorlardı.Ayrıca İstanbul'dan bireysel faaliyete gelen arkadaşlarımıza da rastladık.
  Çukurbağ köyünden traktörle 10.30 gibi ayrıldık ve Emli vadisine doğru yola koyulduk.Traktörden inip yürüyüşümüze başladık.Sıcağın etkisiyle sırtmızda taşıdığımız kamp yükümüz ve 6-7 litre suyumuzun ağırlığı sanki iki katına çıkıyordu.Emli ormanı içerisinden devam edip Akşampınarı'na vardık.Rehberimiz Mutlu'nun orada yaptığı kısa mola ve açıklamalrdan sonra Avcıbeli'ne doğru tırmanmaya devam ettik.Saat 15:00'te Avcıbeline vardık ve hemen çadırlarımızı kurup,saat 16:00 da zirve çantalarımızı yüklenip tırmanışımıza başladık.Önce 3000 metre civarlarına kadar rahat rahat çıktık.Çarşak başladı,çarşağın bitiminde ise bizi kaya kulvarı bekliyordu.Benim açımdan kaya kulvarı çok keyfliyfi.İşte şimdi dağ kendini gösterdi dedim içimden,bir yandan da yüksek sesle : Oh bee..kayaları ne kadar özlemişiz diyordum.Dikkat etmemiz gereken tek şey yuvarlanan taşlardı.Sürekli taş yuvarlıyorduk.Ne kadar dikkatli olsak da ister istemez 18 kişi olduğumuz için arada taş yuvarlanmaları artıyordu.Kaya kulvarı bitince yine dik bir yerden bir sırta çıktık.Arka taraf çok güzel görünüyordu.Sert ve yalçın kayalar vardı.Sırtı takip edip yine tatlı bir iniş yapıp hemen devamındaki EĞRİTEPE zirvesine ulaştığımızda saat 19-19:30 civarıydı.Hava açık ,güneşli hatta rüzgarsızdı.Zirve fotoğraflarımızı çektik,tebrikleştik ve inişe geçtik.İniş sırasında yuvarlanan taşlar daha tehlikeli idi.Ve hava kararmaya başladığından biraz daha zorlanarak indik.Bu arada kendi ayağına takılan büyük bir taşın yerinden hareket edip yuvarlanarak ayağına çarpması sonucu Gökhan'ın ayak bileği hafif yaralandı.Kendisine yardımcı olmaya çalıştık.Yürüyen Bulut hemen müdahale etti,Gökhan'ın ayağını sardı.Hep birlikte birbirimize destek olarak,uyum ,içerisinde kampa indik.Saat 22:30'du.Zirveden inişimizin son saatleri tamamen karanlığa denk gelmişti.Çarşak inişi kolaydı(bana göre) ama sürekli yuvarlanan taşlar ayaklarımıza çarpıyor canımızı yakıyordu.Bazan ara ara kayıp düşüyorduk.En sevindiğim an ,kampta kalan Kadir beyin bize tuttuğu ışığı görmek ve bağırarak "bu taraftan,bu taraftan" demesini duymak oldu.İçimden tamamdır,sonunda kampa ulaştık dedim.
  Faaliyet beklediğimizden uzun sürmüştü.Suyumuz bitmek üzereydi.Hemen çadırlarımıza koştuk,birşeyler yedik,içtik.Hava esmeye başlamıştı ama dağların yüzünde dolunayın aydınlığı arka vadilerden yansımaya başlamıştı.Kafa lambalarını kapatınca da gözün fark edebildiği bir aydınlık vardı.Rehberimizin isteği üzerine,çadırlarımıza dinlenmeye çekilmeden önce ertesi günkü Alaca faaliyeti için toplantı yaptık. Kamp alanımızda su kaynağı yoktu.Sırt çantalarımızda taşıdığımız 6-7 litrelik su stoklarımız ise sadece ertesi gün Emli ormanına dönüş yürüyüşüne yetecek kadar vardı.Alaca rotasının oldukça uzun sürdüğünü ve elimizdeki suyun yeterli olmayacağı yorumlarını yaparak Alaca'ya başlı başına bir faaliyet düzenleyerek gelme sözü verip çadırlarımıza dinlenmeye çekildik.Ertesi gün güzel bir sabah kahvaltısının ardından saat 11:00 gibi dönüşe geçtik.
  Biraz hızlı yürümüşüz ki Emli ormanına vardığımızda suyumuzun bitmesinin etkisiyle,
  Sarı Mehmetler'e kadar 3 kilometre daha yürüyüp devam ettik bir kaçımız.Traktörcü Mehmet'in geliş saatine daha vardı çünkü.Sarı Mehmetler'e vardığımızda kendimizi hemen suya attık.Hemen doyasıya su içip,ellerimizi,ayaklarımızı,kafamızı yıkadık.Kendimizi çimenlere bıraktık.Sonra,bizi bekleyen traktörümüze atlayıp alabalık çiftliğine gittik,güzelce karnımızı doyurup,dinlenip İstanbul'a dönüşe geçtik.
  Yaz sıcağında Aladağlar'da daima yanımızda yeterli hatta yeterinden fazla suyunuzun olması gerektiğini öğrenmemiz açısından cidden etkili bir faaliyet oldu.Tabii ki sıcakta taşıyabiliyorsanız taşıyabildiğiniz kadar su olmalı.Ya da kamp alanımızı mutlaka su olan bir bölgeye kurmalıyız.
  Faaliyet sırasında titizlikle rehberliğini yürüten,katılan herkesle tek tek ilgilenen rehberimiz Mutlu Ataç'a Muhittin Gürçay'a,İzmir ekibinden Özel Pak'a; ayrıca uyum,dayanışma ve yardımlaşma ruhu ile bir takım ruhu ile hareket eden ve biribirine destek olarak bu tırmanışı paylaşan ve keyfli hale getiren bütün dağcı arkadaşlarıma teşekkür ediyorum ve zirvelerini tebrik ediyorum.En kısa sürede yine dağlarda buluşmak ,görüşmek üzere ...
  Sevgiler
  
  Dağlarla kalın,zirvede kalın.
  Sevinç AKSÜT