Erciyes kar buz, 4-6 Temmuz 2008, Bireysel
14. Geleneksel Hadak Erciyes Tirmanisi, 4-6 Temmuz 2008
  Kuzey Kar-buz Kulvari, 2650 m Sütdonduran Kampi
  
  Bireysel olarak katildigim önemli bir organizasyon olan Sütdonduran'dan kuzey kar-buz kulvarindan Erciyes tirmanis faaliyetini yazip, gruba duyurulmasini bir görev kabul ediyorum. Sonraki yillarda bu faaliyete katilacak olan arkadaslarimiza evvelki yillardaki raporlara ilaveten, bu bilgilerin de yardimci olacagini umuyorum.
  
  4 Temmuz cuma aksami Istanbul'dan Metro Turizm 21:00 (Büyük Istanbul Otogar cikis saati) otobüsü ile yola ciktim. Firmanin Internet sayfasinda acikladigi gibi 08:00 civarinda Kayseri Otogarina ulastik. Daha önceden kararlastirdigimiz gibi Ankara'dan gelen ADK üyeleri kizkardesim Mehtap ve esi Bahadir ile Otogar'da bulustuk. Bahadır'in dag yollarina kiyabildigi Skoda marka araci ile sora sora Hacilar'a ve bulusma yeri olan 1. kattaki Hadak klüp ofisinin altindaki (yol kenarindaki) Sohbet Odasina ulastik. Yeni restore edildigi belli, mobilyalar da yeni dösenmis, yine cay 5 kurus. Dagcilari ve kampcilari tasiyacak kamyonun pesine takilip, kampa gitmeyi planlarken, Sütdonduran'a kamp icin gidecek bir ögretmen abimiz Bekir Bey "yeriniz varsa ben yolu biliyorum" dedi ve onu da alarak yola koyulduk.
  
  Hacilar'ı bulmak zordu ama Sütdonduran'a Hacilardan giden tabelalar yeterli. Sütdonduran'a cikarken tepenin yanları hali saha gibi mini bir kavak türü ile kapli. Hos bir görüntüsü var. Yolun bir bölümü de araclar cok patinaj yaptigi icin asfalttlanmis, yolun gerisi ise bildiginiz dag yolu. Fakat faaliyet öncesi yollara dökülen kaya parcalari toplanmis gibi. Dönüs yolunda daha cok kaya yol üzerinde idi.
  
  Kampa ulastigimizda ilk dikkatimi onu celenkli bir dag evi cekti. Yeni yapilmis ve ilk gün olan cuma günü Bakanlarimizdan Murat Baseskicioglu tarafindan acilmis. Bina yigma tastan sirin bir yapi, ici de mobilyali. Kapali bir odadaki jeneratör ile aydinlatiliyor. Cevreyi tanimaya calisirken cumartesi zirve cikisi yapan ekipte düsme ve agir yaralanma oldugunu ögrenince keyfimiz bozuldu. Daha sonralari yavas yavas detaylarini ögrendigimiz gibi emekli Tümgenerallerimizden Reha Pasa düsmüs ve 350 metre sürüklenmis. Omzu cikmis ve kolu kirilmis diye bilgi geldi. Ama acik yarasi yokmus ve bilinci yerinde imis. Dik kulvarda ekibe ben dönüyorum dedikten sonra fotograf cekmeye calisirken ayakları dolanmis ve düsmüs. Eline de o an malesef kazma yokmus. Ilk müdahaleyi ekipteki bir doktor yapmis, haberi duyar dumaz da kendi egitim programini yürüten TDF yardima gitti. Bu arada dagdan indirilmesi icin helikopter cagrildi. Helikopter de olaydan 4-5 saat sonra gelip, Reha Pasayi hastaneye kaldirdi. Kendisine acil sifalar diliyorum. Kendisi tecrübeli bir dagci olup, daha önce bu kulvardan cikislari da varmis.
  
  Bu sene dagda son yillara göre oldukca fazla kar oldugu söyleniyordu. Oturmus kar oldugu icin cig riski tasimadigi ama tas düsmesi günes dogduktan sonra bekleniyordu. Lakin cumartesi ekibinde ayrica bir bayan da ayagina isabet eden bir kaya ile yaralandi ama kendi cabasiyla kampa dönmeyi basardı. Kesif icin daga dogru yürüyüse ciktigimiz cumartesi günü, dönüs yolundaki Eski Bakanlarımizdan Fikret Unlü ile karsilastik, ayaküstü sohbet ettik. Erciyes'e kuzey kulvarindan cikan dagci bir bakanımızın olması bizi ayrica mutlu etti.
  
  Hadak kampindan 500 metre ilerdeki TDF kampinda Afyon subeden abimiz Mithat Sener de vardı. 2 gün boyunca kendisiyle bol bol sohbet etme ve deneyimlerinden faydalanma sansi buldum. TDF kaza nedeniyle pazar planladiklari cikisi iptal edince, Mithat Bey ve 4 arkadasi pazartesi cikis izni almislar. Umarım basarili ve sorunsuz gecmis, zirve yapmislardir.
  
  Kampi Hacilar Belediyesi ve Boydak grubu sponsorlugunda Hadak organize ediyordu. Her ögün yemek verildi. Daga cikacak ekibin yollugu ise bu sene %50 tuzlu, %50 tatlı seklinde hazirlanmis ve nerdeyse 1 günlük icerik vardi.
  
  Bu bölgeye kayak tesisleri yapilacakmis. Proje calismalari hizla ilerliyormus. Teknik olarak ne kadar mümkün bilemem ama iyi hesaplanip, artilari eksilerinden cok daha fazladir ve ekonomiklik hesaplarını bir kenara birakıp sosyal gelisime, spora ve gelisimine hizmet eder umarim. Bundan süphe ettigim icin yorumlarimi hic eksik etmedim. En azindan yerel makamlar gelen dagcilarin fikirlerini umursuyor olabilirler.
  
  Evet gelelim bizim cikisa
  Dag ve cikis kulvari kaza ile pekisince bende bir tedirginlik yaratti acikcasi. Dag sanki %100 hazirlik ve %100 konsantrasyon isterim der gibiydi. Her ne kadar insanın aklimizasyonu, kondisyonu, nefesi yeterli olsa da her an konsantrasyon gerekli olması ürkütüyordu. Ben de Emler ve Kizlarsivrisinin tersine, yanlis bot tercihi yaptigimi biliyor ve tam sert dagci botlarimi getirmeye üsenmenin tedirginligini yasiyordum. On tarafi carsak bantli yumusak bot ve kramponun uyumunun tüm cikisa yeterli olmayabileceginin ve muhendislik hesaplarda dikkate aldigimiz guvenik faktorunun bu sefer kendi adima az oldugunun farkindaydim. Daha önceki faaliyetlerde kullanmadan geri götürdügüm kramponlar artik olmazsa olmaz sart idi.
  
  Saat 3:00'da 18 kisilik ilk grup, 3:45'te de icinde benim bulunduğum 22 kisilik ikinci grup hareket etti. Hava oldukca yumusakti. Ben sıcakligin her 100 metrede kabaca 0.8 derece duseceginin hesabiyla gece sifirin altinda hava sıcakligi beklemistim ama hava 5 derece civarında idi. Yürüyüs cok hizli basladi. Bazilari biz bu hizda yürüyemeyiz diyerek daha karli bölgelere gelmeden ilk saatte döndü. Carsak bitiminde kramponları giydik ve canak diye adlandirilan dik kulvarin basinda ilk grubu yakaladik. Canaktaki kayanın sagindan ilk grup, solundan biz girdik.Bizim tarafta sirta yakin bir bölüm karsiz idi. Gözüm hep botu iyice sikistirmama ragmen tam oturmayan kramponda idi. Gerdikce bu sefer yari otomatik krampon arkadan topuguma daha fazla baski yapiyor ve daha fazla acitiyor idi (bazi arkadaslar bu sorunun bazi sert botlarda da oldugunu, cözüm icin ise baglamali tip krampon öneriyor). Artik kritik bölgede nerdeyse dik cikiyorduk. 3300 metrelerde sol kramponum yerinden kurtuldu ama kayis kismini botun bagciklarina da önceden dolamayi akil ettigim icin ayagimdan kurtulmadi. Kramponu yerine arkamdan gelen Bahadır oturttu. Ben yapacak olsa idim sanırım önce kazmanın kürek kismi ile kendime oturacak bir basamak yapip, kazmayi kara saplayıp, 2 elle kramponu baglamam gerekecekti. Her ne kadar aklimizasyonum ve kas gücüme güvensem de bu dönme kararı vermem gereken an diyip, dönüyorum dedim. Bu döndügüm ilk dag faaliyeti idi. Hayatim boyunca ilk aklima gelen hep daha dogru cikmistir. Inise basladiktan 1 dakika gecmeden artcimiz "Eralp bekle. Bir kisi daha geliyor demeden, gelecek kisi düstü ve kaymaya basladi. Neyseki 7-8 metre sonra kazma ile durabildi ve rahatlayamadan fircayi da isitti "Oturma demedim mi? Oturursan kalkarken kayarsin. Neden dinlemiyorsun". Neyse dönenin Istanbul'da ayakta kalmaya çalisan komle bir Sanayicisi oldugunu ögrendigim bir abimizdi. Birlikte indik ve kardan artik carsaga gectiğimizde kahvaltimizi yaptik.
  
  Arada kaya geliyor mu, dagdan inen var mi diye arkamiza bakarak iniyorduk. Daha doğrusu yalnizca ben bakiyordum. Cetin Abim cikamamanın üzüntüsü ile kayalarla isi pek yoktu. Hayat hikayesini biraz anlatti. Gunluk hayatta cok kaya carpmis zaten kendisine Dagdan yalnizca ilk Istanbul F1 yarisinda start-finis düzlügünde izledigim de önümüzden gecen araclarin tekerlekleri gibi dümdüz bir hatta 2 tane kaya kütlesi gecti. Uzerimize gelse, sanirim belki 1 adim atacak hamle sansimiz olurdu veya o da olmazdi.
  
  Saat 8 civarlarinda Zirveyi mantar gibi bir bulut kütlesi kaplamisti. Biz kampa ulasmadan sirta ulasan diger arkadaslarimizin da sirttan geri döndüklerini gördük. Sirtta 3:00 ve 3:45 ekibi bulusmuslar ve tek bir grup olmuslar. Bulutların icinde iken cok üsümüsler ve durmaya tahammülleri olmadigi icin birlesen grubun rehberleri, telsizle Sütdonduran ile de görüsüp, bekleme ve zirveyi zorlamak isteyenlere "sorumluluk alamayiz" diyip topluca dönüs karari vermisler. Tabi soguga dayanilamamasinin nedeni bir kisim arkadaslarin, saat 3'lerde havanin yumusak olması nedeniyle kislik ceketler ile cikmamasi da var. Eger sabredilebilinse idi, bulutlar 1 saat gibi sonra doguya dogru dagi terkedecek ve zirve yapabileceklerdi. Sanirim fotograflardan anlasildigi gibi güneyden gelen Ankara zirve ekibi de bu saaten sonra sirta ulastiklari icin daha sansli idiler.
  
  Bahadir'in objektifinden
  http://picasaweb.google.com/alyavuz/ErciyesSutDonduranKarBuz
  Benim cektiklerimi de bir ara Bahadir'in linikine eklettiririm
  
  Selamlar
  Eralp Aytac
  
  Gerekli olabilecek bilgiler:
  Olmazsa olmaz malzemeler: Kazma, krampon, kask, eldiven, günes icin koruyucu
  Tercihen kullanilan malzemeler: Kafa lambasi, baton, tozluk, kar gözlügü, bere/balaklava,
  Kullanilmasi gerekmeyen ve cikista yaniza almayin denilen malzemeler: Emniyet kemeri, ip, vs.
  Su durumu: Sütdonduran kampında kaynak suyu var ve yeterli
  Kullanim suyu: Kampin yanından suyu bol dere akiyor. Su oldukca berrak
  Ögünler: Et, pilav, karpuz agirlikli idi. Zaman zaman cay ocaginda cay demlendi. Cikis öncesi gece cay yoktu tabi.
  Rüzgar: Cumartesi kampta pek yoktu. Pazar cadir toplarken zorlastiracak kadar vardi
  Günes: Cumartesi kampta kafayi korumak gerekecek kadar yakici idi, pazar daha az yakici idi
  Tuvalet: Dag evinde hem erkek hem bayan tuvaleti var. Jeneratör calıstirilmadiginda karanlik. Kafa lambası tuvalette cok ise yariyor.
  Cep telefonu: Kampta belli yerlerde ve kampin etrafindaki tepelerde cekiyor
  Böcek/hayvan: Kampta Sinek veya rahatsiz edecek bir bocek yok. Etrafta koyun/keci surusu de yok. Etrafta bol bol gelenge (umarim dogru yazmisimdir) var. Hani su fare sincap benzeri sevimli hayvan.
  
  Özel not: Dusuk maliyet kalite dengesinde, dengenin kalite aleyhine iyice bozuldugunu dagcilik degil ama mesleki tecrubelerim nedeniyle belirtmek zorunda hissediyorum. Kemerimin tokasinin dili en olmadik zamanda 2700 metrede kirildi. Malzemesi sikistirilmis toz metal idi. Dogrusu yay celigi olsasiydi. Ozellikle sogukta sertlesen, sicakta gevseyen plastik canta tokalari basta olmak uzere, bircok urun dagda sizi yalniz birakabilir. Artik tasarim ve imalat goruntuyu kurtaran dusuk maliyetli urunlere kayiyor. Ciddi faaliyetler oncesi dagcilik tecrubesi ne olursa olsun malzemelerimizi gozden gecirmemizde fayda var.
  
  Selamlar
  Eralp Aytac