|
Everest Ana Kampi'na Yuruyus ve ISLAND PEAK (6.189 m) Tırmanis Hikayemiz
Gun gun Turkiyeden haraketle kisa tirmanis programimiz asagida ve Everest Base Kampi yuruyusumuzun uzun hikayesi ise ektedir.
Ismet Inan
08 Kasim 08: Antalya – Istanbul - Hindistan, Yeni Delhi ucusu.
09 Kasim: Yeni Delhi’de dinlenme-sehri gezme
10 Kasim: Yeni Delhi’den Nepal, Kathmandu’ya ucus. Kathmandu’da kisa alis veris.
11 Kasim-1.gun: Kathmandu-Lukla Ucusu ve Lukla(2.850m)-Namce Bazar (3.440 m), 20.4 km, 10 sa yuruyus.
12 Kasim-2.gun: Namche Bazar, bos gun ve dinlenme .
13 Kasim-3.gun: Namche Bazar-Tengboche (3.850 m), 12 km, 6 saat.
14 Kasim-4.gun: Tengboche-Dingboche (4.350 m), 11.6 km, 5,5 sa. (plan degisiyor ve Isl.Peak e yoneliyoruz).
15 Kasim-5.gun: Dingboche - Chukkung uzerinden Island Peak Ana Kampi (5.107 m), 11 km, 5 saat.
16 Kasim-6.gun: Island Peak zirve (6.189 m) 5.6 km, 7 saat zirveye, 3.5 saat inis.
17 Kasim-7.gün: Island Peak Ana Kampi-Chukkung-Dingboche ‘ye geri inis, 4 saat .
18 Kasim-8.gun: Dingboche-Gorak Shep (5.170 m), 13,6 km, 6 saat.
19 Kasim-9.gun: Gorak Shep-Kalapattar (5.545 m), Dingboche’ye geri donus( Everest Base Kampa gidilmedi ).
20 Kasim-10.gun: Dingbocheden geri donus.
21 Kasim-11.gun: Namce Bazar’a geri donus.
22 Kasim-12.gun: Phakding’e geri donus.
23 Kasim-13.gun: Lukla’ya geri donus.
24 Kasim-14.gun: Lukladan Kathmandu’ya 3 saat gecikme ile ucus.
25-26 Kasim-15 ve 16.gunler: Kathmandu da sehir turu (Swayambunath -maymunlar tapinagi, olulerin yakildigi Pashupati tapinagi ve Boddhanath tapinaginin gezilmesi) .
27 Kasim-18.gun: Yeni Delhi’ye ucus:
28 Kasim-19.gun: Yeni Delhi’den Istanbula ucus…Gezi SON bulur.
ISLAND PEAK (6.189 m) TIRMANIŞI
16 Kasim-6.gun: Island Peak zirve (6.189 m) 5.6 km, 7 saat zirveye, 3.5 saat inis.
Gece 03 de kamptan haraket ettik. Kamp alanindan vadi boyunca yukari (kuzey yonunde) 15-20 dakika yurudukten sonra sola donup yamac uzerinde bir patikadan ilerlemeye basladik. Yamaca girer girmez ileride kafa lambalari ile yuruyen gruplar gorduk ve rotanin devamini boylece kestirebildik ama bu insanlar bizden oldukca ilerde idi ve ne zaman kalkip bu kadar yol almis olmalarina sasirarak ilerlemeye devam ettik. Henuz yarim saat olmustu ki bayragi cadirda biraktigimizi fark ederek Yuksel onu almaya geri gitti. Bu arada Adnan cok iyi hissetmedigini ve bacaklarinin yorgun oldugunu soylemeye basladi. Adnan son gun usutmustu ve burun vebogazindan rahatsizligi nedeni ile gece de iyi uyumamisti. Plastik botlarini tasimamak icin de son kaldigimiz yerlesim yerinden beridir ayaginda plastik botlari giyerek yurumustu, bu da ayaklarini yormustu. Yuksel geldikten sonra biraz daha ilerlemistik ki Adnan kesin olarak geri donmek istedigini belirtti. Bizde tamam diyerek iki kisi devam etmek zorunda kaldik.
Biz ilk basta gecenin etkisi ile patikadan cikarak iki kayanin birlestigi bir yatik baca da tirmanmak zorunda kaldik ama bu zor bolumu bitirince dogru olan patikanin zig zag cizerek bu bacanin solundan devam ettigini gorduk. Neyse ki rotadan fazla uzaklasmamistik, patikaya tekrar girdik. Rota bu yamac uzerinde taslik, kayalik bir yuzeyde ama belirgin bir patikadan devam ederek kayalarin giderek irilestigi ve bu iri kayalarin uzerinde yukselerek devam etmek gereken bir bolumle dar kucuk, duzluk bir tepeye variyor. Bu kayalik yamacta yaklasik 3 saat ilerledik.
Bu yamac bitince dua bayraklari ile donatilmis duzlukte mola verdik. Burasi 5.800 m de idi ve saat yaklasik olarak 07 civari idi. Rotanin devaminin kar parkuru oldugunu ve catlaklarin basladigini gorebiliyorduk. Burda kramponlarimizi taktik ve ipe girdik. Ispanyol oldugunu ogrendigimiz bir adam burada bekliyordu. Ona da isterse bizimle beraber ipe girebilecegini soyledik. O da sanirim bu teklifi bekliyordu. Ekip arkadaslari ondan ilerde imis. Zirveye gitmeyecekmis ama bizimle sabit ip hattinin basladigi bolume kadar gelmek istedigini soyledi ve bizde olur deyip ucumuz ip birligine girerek devam ettik. Rota bu bolumde yer yer duz, yer yer hafif egimle 1 saat kadar karli-buzlu alanda devam ediyor ve bir kac tane gorunur catlak geciliyor. Kar yuzeyi sert ve batmiyor ve krampon bu bolumden sonra sart. Bu bolum bittikten sonra yaklasik 5.960 metrelerde sabit hatlarin oldugu dik bolum geliyor. Egim burada yaklasik 50 derece ve sabit hatlar cok kalabalik ama biz sansliyiz ki diger ekipler zirveye varmislar ve donuyorlar. Ogrendigimize gore bu ekipler high kamptan (5.500 m lerde ana kamptan 400 m daha yuksekte olan ikinci bir kamp) oldukca erkenden yola cikmislar ve boylece sabah 08.30 civari zirve yapmislar ve geri iniyorlar. Sabit hatlardaki kalabalikligi ve gec kalinirsa cok beklemek gerektigini duymustuk ve herkes bu nedenle ustu kampi tercih ediyordu. Biz ise ana kamptan yola cikmis ve istemeden de olsa gece 03 de cikarak onlardan sonraya kalmis ve herkes zirveye vardiktan sonra sabit hatlara vararak ne mutlu ki beklemek zorunda kalmamistik. Inen bir iki ekibi kisa bir sure bekledikten sonra ben sabit hattaki ipin birine jumarla girerek yukselmeye basladim. 3 ip goruluyordu. Digerlerini inen ekipler kullaniyordu. Zaman zaman diger ekiplerden birinin ayni ipte oldugunu gorup onlarin diger ipe gecmesini beklemek ya da benim diger ipe gecmek zorunda kaldigim oldu. Bir elimizde jumar, diger elde kazma yumusak kar-buz yuzeye saplayarak ve ayaklari da kramponlarin uclari ile duvara saplayarak ilerliyorduk. Sabit hatlarda kullanilan ipler statik ve adi ip idi ve bazilari oldukca eski idi. O nedenle bu iplere cok agirligimizi vermeden kazma ve kramponlara guc vererek ilerledik. Dik bolum bittiginde biraz nefes alip dinlendik. Bundan sonra her iki tarafi ucurum olan bir cok fotografa konu olan Island Peak’in sirt hatti geliyordu. Ben artik iyici tukendigimi hissediyordum. Onceki 5 gun her gun 5-6 saati yaklasik 20 kg agirligindaki canta ile yurumustuk ve vucutlarimiz yorgundu. Ama zirveye cok az kalmisti artik. Sirt hattinda da cok dar bir sirt olmasa da sabit hat devam ediyor ve bu iplerde de jumarla ilerlemeye devam ediyoruz.
Zirveye 09.45 gibi vardik. Hava cok soguk olmamasina ragmen bulutlu idi. Zirvede Turk bayragi ve bizim kulubun flamasi ile birbirimizi degisik yonlerden cekip hemen inise gectik. Zirveye varan son ekip oldugumuza o an uzuldum cunku ancak birbirimizi cekebiliyor ekip olarak (iki kisi ayni karede) fotograf cektiremiyorduk. Yaklasik yarim saat zirvede kaldiktan sonra sirt hattindan inise gectik. Sirt hattinin sonuna geldigimizde yolda kayalik yamacta gectigimiz bir cifti gorduk. Adam sabit hatta iken dusurdugum kaztuyu eldivenimi bana getirmisti. Cok tesekkur ederek biz inis icin asagi onlar zirveye dogru devam etti.
Sabit hatlardan sekizlileri kullanarak hizla indik ve biraktigimiz cantalari da alarak mola vermeden kramponlari cikartacagimiz noktaya kadar devam ettik. Hava isinmadan catlaklari gecmek istedik. Kramponlarin giyildigi noktaya gelince mola verip bir seyler yedik. Dua bayraklari ile donatilmis bu kucuk duzlukte herkes mola verdigi icin yiyecek kirintilari vardi sanirim cunku cok guzel pembemsi kirmizi renkli kuslar yakinimiza kadar gelip bir seyler yiyordu. O an orada sadece o kuslarla olmanin ve zirvelerin manzarasinin tadini cikardik kisa bir sure icin. Sonra taslik yamactan geri inmeye basladik ve molalarla, oldukca yavas ilerleyerek , saat 14 gibi ana kampa ve cadirimiza vardik. Hemen kendimizi dinlenmek uzere cadira atttik.
Tum yuruyusumuzu ve tirmanisimizi GPS e kaydettik, o nedenle mesafeleri ve yukseklikleri kayitlardan verebiliyorum. Zirveye 7 saatte varmis, donuste te 3,5 saatte kampa varmistik. O gece kampta dinlenip ertesi sabah Dingboche ye geri donmeyi planliyorduk. Adnan da gunduz de uyuyamamis, kampin etrafinda ufak bir yuruyuse cikmisti. Kampa yakin camur renginde buyuk bir buzul golu vardi. Onun fotografini cekmeye gitmisti. Zirveye gelemedigine uzuluyordu ama hala hasta idi ve kendisine artik uzulmemesi gerektigini sonraki yillarda gelebilecegini soyledik. Aksam yemek yiyip erkenden uyuduk.
Yuruyus ve tirmanis programimiz boyunca yerli tasiyici (sherpa -porter) ve rehber almadik. Ekibimiz 3 kisiden olusuyordu. Ben, firmada beraber calistigim Yuksel Yilmaz ve Yukselin bir doktor arkadasi Adnan Sari. Ben ve Yuksel doga turzimi alaninda rehbelik yaptigimiz icin isimiz geregi surekli daglardayiz. Adnan da Ayderli ve Kackarlar’da buyumus, isinden firsat buldukca daga giden bir arkadasimiz. Bu nedenle biraz hizli bir program yapmakta ve tasiyici almayip kendi yukumuzu tasimada sorun gormedik. Ama ilk gunler agir cantalarla ilerlemek kolay olmadigini belirtmeliyim. Island Peak icin Ekim-Kasim en populer donemmis o nedenle rotanin cok kalabalik olacagi bilgisini almistik ve rota icin yerel rehber de almadik. Kullandigimiz malzemeler: 30 m ip, emniyet kemeri, jumar, karabina, sekizli, kazma, krampon olarak siralayabilirim.
Gerekli islemleri halletmek icin Yukselin Kuzey Hindistan’ın Ladakh bolgesinde bir tirmanista tanistigi Nepali bir kisiden yardim aldik. Tirmanis organizasyonu yapan bir firmada calisan Bharat adli arkadas Kathmanduda otel, Kathmandu-Lukla ucak bileti ve tirmanis izinleri, milli park giris ucreti ve cop depozitosu icin gerekli islemleri eksiksiz halletmisti.
Tarih olrak kendi turlarimiz bittikten sonra gidebildigimiz icin Kasim ayina kalmistik ama Kasimda o bolgede havanin onceki aylara gore daha soguk ama genelde acik oldugunu bilgisini almistik ve bunun hem zirve icin hemde Lukla ucuslari icin sans oldugunu dusunuyordum. Gercekten denildigi gibi cikti ve hava icimizi en azindan goruntusu ile isitan gunesle dolu ve genelde acik gecti. Zirve yaptigimiz gunun oncesi ve zirve gunu bulutlandi ama bozmadi. Sonra birde tam Lukla kasabasina vardigimiz aksam tamamen sis indi ve bulutlar tum gokyuzunu kapadi. Boyle olunca da bir vadinin sonunda bir duzlukte kurulu olan hava limanina tamamen gorerek inen ucaklar sis nedeni ile Lukla ya bir sure inis yapmadilar ve biz de ucamadik. Ancak hava acilinca 3 saat sonra ilk ucak indi ve ucuslar basladi. Daha once okudugum bilgilerden hava kapaninca gunlerce uculamadigini bildigim icin 3 saat gecikme hic sorun degildi.
|
|