Kayacık & Emler, 1 Haziran 2008, Bireysel
Faaliyet : Emler Bati Sirti Rotasindan Kayacik (3250m) – Emler (3723m)
  Malzeme : Kask, krampon, kazma, yarim boy ip (kullanilmadi), teknik malzeme (kullanilmadi)
  Hava : Acik
  Ruzgar : 1/8
  Ekip : Ozgur Konya, Gurbuz Mete
  
  
  Gurbuz ile beraber bu ay icinde Aladaglar’da gerceklestirmeyi dusundugumuz faaliyet icin Cem’in onerdigi Emler bati sirti rotasini ve yapabilirsek Celikbuyduran cevresindeki zirveleri hedefleyerek Istanbul’dan yola ciktik. Nigde otogarindan 07.30 Camardi arabasina binmeyi umit etsek de otobus soforunun bunun icin ozel bir cabasi olmadigi gibi niyeti de yoktu. Bu utopik dusunceyi bir kenara birakarak 09.30 araciyla Cukurbag’a yoneldik.
  
  Traktorcu Mehmet’le Safak Pansiyonun onunde bulustuk ve traktorle Sokullupinar’a vardik. Mehmet’e Kayacik, Emler, Yedigolburnu, Karasay ve Eznevit rotasindan Emli’ye inmeyi aklimizdan gecirdigimizi soyledigimizde “Bunu 24 saatte yapani gormedim, yarin sizi Karayalaktan alirim” demesinin gaziyla sirt cantalarimizi yuklendik ve 12.50 de Sokullu kampindan yuruyusumuze basladik.
  
  Kayacik icin rotamizi Tunc Findik’in kitabindaki tanimi olarak belirledik. Belirgin kaya kutlesinin solundan yukselip hafif saga yatarak yolumuza devam ettik. Basit kayalari tirmanarak yakici sicakta ara sira verdigimiz kucuk molalarla rota kitabina sadik kalarak yukselisimizi surdurduk. Rota cok zorlu olmasa da yol yorgunlugu ve sicak etkisini gostermeye baslamisti. Ben yolumuzu kestirmek icin onden gidiyordum, Gurbuz’de sicaga ve dik rotaya soylene soylene arkamdan geliyordu. Bir iki molayla zirvenin hemen altina ulastik. Burada, bivak yapmaya karar verdigimiz yere cantalari birakip Kayacik zirveye saat 18,30 da ulastik. Kisa bir fotograf molasinin ardindan tekrar cantalarimizin basina donduk (3200m civari).
  
  Gunun yorgunu Gurbuz hemen bir seyler yiyip tulumunun icine girdi. Ben de kar kulvarindan getirdigim bir poset kari eriterek ertesi gun icin bosalan su kaplarini doldurdum. Gerci su hafif Aladaglar kizili oldu ama icine seftalili tang atinca bu kizillik gida boyasi olmaktan oteye gitmedi. Bulutsuz gokyuzundeki yildizlari izleyerek yaptigim kar eritme isinden ve birkac telefon konusmasindan sonra ben de tulumuma girdim. Gece boyunca zaman zaman egimden yamaca dogru kaysak da saat basi yerimizde ziplaya ziplaya bivak alanimizdaki yerimizi koruduk. Gokyuzu o kadar muhtesemdi ki uyumak icimden hic gelmiyordu. Uzak koylerin isiklarini seyrettim olmadi, sari memedin yurdundan yuruyen kafa fenerli vatandasi izledim olmadi, kayan yildizlari takip ettim olmadi, Cem’in koyunlarini bekledim saymak icin onlar da hic gelmedi.
  
  Kisa kestirmelerle sabah 04.30 da kalktik. Bivakin buzunu temizleyip, bir seyler atistirip mini kampimizi topladik. Rotada Emler, onumuzde ise 3 alternatif vardi. A plani Tunc’un kitabinda yazan sirttan devam edip “kucuk centikleri !” asarak sirta ulasmak, B Plani Burak Gurer’in faaliyet raporundaki sirti bolen kayanin sagindan dolasarak sirta ulasmak, C plani ise Cem’in onerisi olan vadi dibine inip oradan sirta yukselmekti. Zamanimiz oldugundan sirttan devam edip dagin bize sunacaklarini gorup ona gore karar vermeyi tercih ettik. Tunc’un kucuk! Centigine geldigimizde A planini coktan elemistik. B plani icin kaya dibine inmek istedik. Ancak kayaya kadar olan 10 m lik sagi solu ucurum olan curuk bolumu gecmek icin ugrassak da bu bolumu gecmek icin ip acmayi dusunmeyip “Buyuk sozu dinleyip” C plani icin vadi dibine dogru indik.
  
  Bu 1 saatlik zaman kaybini fazla onemsemedik. Bir sure carsaktan devam edip kis boyunca cig yemis ve yogun kar birikmis kulvara geldik. Ara carsaklardan sirta dogru cikma sansimiz olsa da daha rahat yurumek icin krampon takarak sert kara girdik. Bu noktadan sonra Gurbuz’le rolleri degistik. Gunun yorgunu ben, dirisi de Gurbuz olmustu. Kulvarda ilerlerken yogun bir akarsu sesi gelmeye basladi. Bu sesin uzerinde yurudugumuz buzun altindan geldigini ve erimeye baslayan karlarin olusturdugu su akintisi oldugunu anlamamiz ve urpermemiz fazla surmedi. Yonumuzu degistirerek cikisi surdurduk. Zaman zaman 70 derecelik egimi S cizerek sirta dogru yukseldik ancak bu bolum beni bayagi yordu. Oflaya puflaya kisa molalarla sirta ulastigimizda manzara muthisti. Emler Kuzey omuzunun butun kis boyunca olusturdugu balkon oldugu gibi duruyordu. Bir sure etrafi seyredip son hamle icin zirveye yoneldik ve 10.30 da zirveye vardik.
  
  Yedigoller platosu hala karliydi. Uzaklardan gecip giden katircilar, Yedigoller kamp alaninin siftahini yapan 3-5 dagci zirveden gorduklerimizdi. Zirvede Mudanya eratindan Ozan Onbasiyla telefonla konusup kendisini tahrik etmeyi de ihmal etmedik. Gurbuz’un gunun manasini teskil eden turkuleriyle saat 11.00 de inise gectik. Gunesin etkisiyle yumusayan karda zirvenin hemen altinda neredeyse belimize kadar kara batiyorduk. Zirvenin 150m kadar altinda karin inceldigi noktada kramponlari cikardik. Artik hava kavurucu sicakti. Bu kadar tezat bir ortami yasamak ilginci. Yorgunlugun etkisi ve tekrar kar kulvarlarina girmenin zorlugu nedeniyle Karasay – Eznevit’e yonelmeyip Karayalak bogazindan Sokullupinara donduk.
  
  Burada Mehmet’in “ben size demedim mi” dercesine hain siritmalari bizi karsiladi. Sonrasi Sokullu ve Cukurbag’da Yenizelandalilarla sohbet, alabalik ve Nigde’de kebapti.
  
  Bu faaliyetin tesekkur sirasinin ilk basamagini eslerimize ayirip bir sonraki faaliyet icin nasil izin alacagimizi otobuste coktan dusunmeye baslamistik.
  
  Ozgur Konya
  Gurbuz Mete
  
  Zirve / Istanbul